Aankoop grond

11 februari 2011: Wat wilden we eigenlijk?

Een vol jaar…zo lang is onze zoektocht tot op heden. Nadat we hadden beslist dat het nu toch eens tijd werd om een eigen stek te zoeken, hebben we voor onszelf proberen uitmaken wat we nu precies wilden. Dit was op zich geen gemakkelijke opdracht, doch na enige tijd waren we er uit. We wilden in de regio tussen Gent en Oudenaarde (met een uitbreiding naar Kluisbergen en Wortegem-Petegem, aangezien dit onze thuishavens zijn) een bestaande woning kopen met de bedoeling dit te renoveren. Gezien ons budget gingen we er namelijk van uit dat nieuwbouw geen optie was. De eisen?

  1. Een garage aangezien we beiden motorrijders zijn en wij onze motoren niet op de openbare weg wilden geparkeerd zien staan,
  2. Een grondoppervlakte van minimum 500m2 daar we beiden opgegroeid waren op de boerenbuiten en dus ruimte gewoon waren,
  3. Minimum een halfopen bebouwing. De reden? Idem aan deze hierboven.
  4. Als het enigszins kan dit alles georiënteerd naar het Zuiden en last but not least,
  5. Passen binnen ons budget, hetgeen met een bankbezoek werd bepaald.

Vol goede moed gingen we op zoek. Zowat elke bestaande website waarop men immo-gerelateerde zoekertjes kon terugvinden werd dagdagelijks bezocht in de hoop dat ene huis te vinden. Vrij snel vonden we iets dat aan al onze wensen voldeed en na een tweetal bezoeken werd beslist een bod uit te brengen. Dit werd echter nooit aanvaard, noch afgekeurd, gezien bleek dat het goed in onverdeeldheid zat. We zouden verder op de hoogte worden gehouden, doch enkele weken later vernemen wij dat het goed niet langer beschikbaar is. De eerste teleurstelling was een feit.

Daarna volgden nog verschillende huisbezoeken, doch niet één keer kwam dat gevoel terug waarbij je als koppel denkt: Dit is het. Een volgende bod kwam er dus niet.
Na verschillende bezoeken bleek dat onze eisen toch niet van de minste bleken, zeker niet rekening houdende met ons budget. Ook vroegen wij ons af of het gezien de hoge vraagprijzen voor bestaande huizen misschien geen optie was om een bouwgrond te zoeken en een nieuwbouw te plaatsen. Op die manier zouden we niet eindigen met een nieuw huis met oude muren, maar met een nieuw huis, punt.
Na inlichtingen te hebben ingewonnen bij verschillende bouwfirma’s en na vele uren rondneuzen op beurzen en fora, besloten we ook uit te kijken naar goedkope bouwgronden. Je wist maar nooit; het plan leek zeker niet onhaalbaar.

Ondertussen zijn we zo ver dat we een renovatie zo goed als uitsluiten. De vraagprijzen voor bestaande woningen zijn (zeer) hoog, dit terwijl er na aankoop nog heel wat verbouwingswerken dienen te worden uitgevoerd. Dan lijkt een nieuwbouw ons toch interessanter.

13 februari 2011: Een bouwgrond…een bod!

Tijdens één van onze rondritten op zoek naar een bouwgrond, reden we langs een stuk grond waarvan we eigenlijk wel wisten dat het te koop was, doch het had onze interesse in eerste instantie niet getrokken. Het was immers een groot (20are24), lang en smal (13m30) stuk en de vraagprijs was ons te hoog. Die bewuste dag keken we echter met een andere bril naar deze grond. We hadden ondertussen heel wat andere gronden en hun vraagprijzen gezien, waardoor dit stuk nu plots wel interessant werd, zeker gezien de vraagprijs ondertussen ook € 20 000 minder was.

Een bezoek aan de dienst stedenbouw leerde ons ook dat het stuk geschikt is om een HOB te plaatsen, waarbij een gevelbreedte van 9m mogelijk is, 2 volwaardige bouwlagen en een zadeldak waaronder ook nog een mooie ruimte beschikbaar zou zijn. Verder is het stuk ZW georiënteerd, wat ook past in ons gedachtengoed om minstens een lage energiewoning te bouwen, en lag het in de buurt van onze families. Een niet te onderschatten voordeel volgens ons. Enig minpunt aan de grond was wel dat het op de uiterste rand van onze zoekcirkel was gelegen. De afstand die Emily elke dag naar het werk zou moeten afleggen werd zo immers vrij groot.

Na een bezoek aan de notaris werden wij in het bezit gesteld van de gegevens van de eigenaar van de grond. Daarbij bleek dat dit een neef was van de vader van Emily. Daags nadien dus op bezoek bij die neef en een bod uitgebracht op de grond, waarbij de eerlijkheid ons wel gebied te zeggen dat we toch ruim € 15 000 onder de vraagprijs hebben geboden. Enkele dagen later kregen wij reactie. Het bod werd niet aanvaard, doch er werd een (aanvaardbaar) tegenbod uitgebracht. Wij wilden echter het onderste uit de kan (de grond was ondertussen toch al meer dan een jaar te koop) en gingen niet in op het tegenbod.

Emily vertrok op skireis en aangezien ik door omstandigheden niet mee kon ontspannen, begon de thuisblijver dan maar opnieuw het internet af te schuimen. Voorlopig zonder resultaat…

14 februari 2011: Valentijn…ons geluk kan niet op 😉

14/02/2011, 18:08 uur. Een datum om niet meer te vergeten. Zonet heb ik een telefoontje gekregen dat ons uitgebrachte bod werd aanvaard.

Eens Emily terug was uit skiverlof hebben we namelijk beslist een nieuw bod uit te brengen op het stuk bouwgrond hetwelk we eerder reeds vermeldden. Dit werd gisteren bij de eigenaar in de bus gestoken en intussen hebben we dus het bericht gekregen dat het aanvaard werd. Het bod zou getekend worden en ons terug overgemaakt worden zodat we dan alles kunnen regelen teneinde de compromis te tekenen.

Goed nieuws moet uiteraard gedeeld worden en dus heb ik onmiddellijk de vriendin opgebeld om haar het goede nieuws te melden, waarbij zij direct een gat in de lucht sprong. Daarna was het de beurt aan de ouders en de rest van de familie.

De lange en soms moeilijke zoektocht zit er dus op, tijd voor het vervolg van onze lijdensweg…

1 maart 2011: Tussen compromis en akte

Vorige donderdag (24/02/2011) hebben we samen met de verkoper de compromis getekend en deze nadien nog aan de notaris afgegeven. Geen weg terug meer!

Voor ons de officiële start van het zoeken naar de bank met de meest interessante voorwaarden en een architect die het best bij ons past. Momenteel is het dus na het werk van hot naar her lopen om de gemaakte afspraken na te komen. Verder wordt er ook nog steeds nagedacht over een tijdelijke woonst gezien vanaf vandaag de huur met 200€ is opgeslagen (Het nadeel van een nieuwe huisbaas en het einde van het bestaande huurcontract).

Iets anders huren zouden we liever niet doen omdat dit ons budget wel enorm belast. Daarom dat we er eerder aan denken om op de aangekochte grond eerst de garage te plaatsen, deze te isoleren en te voorzien van elektriciteit en sanitair. Ideaal zou zijn om tussen het tekenen van de akte en het plaatsen van deze garage tijdelijk (max. 3 maand) te kunnen inwonen bij één van onze ouders, doch dit moet nog besproken worden.

Het voordeel van deze noodwoning is dat we dan geen andere uitgaven hoeven te doen en dat we op onze werf kunnen wonen. Het nadeel is dat we wat beperkt zullen zitten in woonoppervlakte en dat we in tijdelijke aansluitingen van de nutsvoorzieningen dienen te voorzien. Hoe we dit precies gaan aanpakken moeten we nog verder bekijken.

10 maart 2011: Een bank, de architect en dan de rest

Voila, na twee hele drukke weken waarbij we absoluut niet hebben bijgedragen tot het verminderen van onze ecologische voetafdruk gezien we van hot naar her reden, zijn we intussen weer een stapje verder:

De bank:

Na verschillende bankbezoeken hebben we dan toch gekozen voor onze huisbankier. Ze waren niet de allergoedkoopste, maar voor de gekende en geleverde service nemen we er die paar centiemen graag bij. Ons dossier wordt intussen in gereedheid gebracht en volgende week kunnen we in principe de nodige documenten ophalen en lezen met de bedoeling ze nadien te tekenen.

De architect:

Ook onze zoektocht naar een architect verloopt vrij vlot. We hebben reeds met vier architecten een verkennend gesprek gehad, waarvan één reeds veelbelovend was gezien de ‘klik’, maar er volgen er nog 2 vooraleer we de knoop doorhakken.

De rest:

Ondertussen zijn we nog maar eens op de dienst stedenbouw langsgegaan om meer info te verkrijgen en voorlopig durven we voorzichtig positief te reageren. Het ziet er namelijk naar uit dat er weinig tot niets bepaald is, waardoor onze wensen mogelijk (gemakkelijker) te realiseren zijn. Ook leerden we de verantwoordelijke van de technische dienst beter kennen. Hij is samen met ons naar de bouwgrond geweest teneinde ons een idee te geven van de bouw- en rooilijnen. De man bleek ook de familie van Emily goed te kennen en zo hadden we er op korte tijd een kennis bij. Dit kan ons later nog van pas komen 🙂

Verder zijn we ook begonnen met het opvragen van offertes bij verschillende landmeters. Uit de verkennende gesprekken met de architecten bleek namelijk dat de grond moest opgemeten worden teneinde een eventueel voorontwerp te kunnen opmaken. We zijn benieuwd hoeveel er op onze vraag zullen reageren en wat de vraagprijzen zullen zijn.

En zo blijven we dus niet stilzitten…

13 april 2011: Een architect en schapen

Gisteren goed nieuws gekregen van onze architect, Christophe De Brabander (zie link bij ‘onze tips’). Na enkele weken in spanning afwachten kregen we te horen dat hij onze opdracht kan aanvaarden. De volgende stap is nu een tweede gesprek na de paasvakantie om dan vanaf mei te beginnen schetsen. We zijn benieuwd!

Ook werden we ondertussen gecontacteerd door de eigenaar van enkele schapen met de vraag of hij die op onze grond kon steken. Omdat we niet iedere week het gras zouden moeten afrijden hebben we toegezegd, maar wel onder de voorwaarde dat ze er ook ieder moment weer moeten kunnen verdwijnen omwille van de bouwplannen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: